Kategori arşivi: stayforawhile

Doha’l olarak çok sıcak

3 saatlik ve hatta daha fazla yolculuk sonrasi Doha’ya indik. pilot biseyler soyleyip biraz bekletti, anlamadim ama verdikleri gayet guzel hint yemekleri ve guleryuzlu hostesleri adina hic soylenmedim.. 🙂

her neyse, ayni zaman dilimine gelmek, vizesiz bi ulkeye gitmek fena bisey degilmis.. ama ozetle, burda bisey yok..

ucaktan inince sicak vuruyo suratina insanin. bu sicakta bisey de olmaz zaten, ulkenin uzerine buyuk bi yarim kure yapip sogutmalarini oneriyorum.
neyse, hava kararmisti ciktigimda, havalimaninda cikisi bulmak icin 45 dakika dolandim.. bi 45 dakika da pasaport kontrolde bekledikten sonra taksiye atlayip sehre gittim.. (40 riyal – epey para)
planlarim arasinda ilk kultur merkezine gitmek, shrimp’n’ parmesan steak yemek ve souq’a gitmek vardi.
bunlardan sadece yemegi yedim. zaten bence oralarda bisey de yoktu… carrefour larina gittim, adamlarin yasam tarzlarini ogrenmek ve su almak icin.. valla ayni.. bisey yok.. neyse ustume yapisan taksicileri atlatip gercek bi taksiye bi suru riyal verip, evim gibi hissettigim havalimanina gelmek rahatlatti dogrusu.
fakat, adamlar cok iyi havalimani yapmislar.. tren falan geciyor icinden. Turk oldugum ve Tren yolu yapan bi firmada calistigim icin hemen, vay arkadas biz duz yolda yapamiyoruz dedim (adettendir)

doha magneti almadim.. city center avm magneti yapsalardi alirdim.. ya da doha havalimani..

neyse arap havalimanini bol bulunca orasina burasina suremis, arap paslanmaz celigi ve cami bol bulunca orasina burasina surermis, diyerek yaziyi tamamliyorum..

8 saat aktarmali hic bir ucaga binmeyin. Doha’ya gelmeye de gerek yok, dedigim gibi bisey de yok yani..

neyse cebimde kalan 3 riyal ile kuala lumpur’a dogru yola cikiyorum.. allahim aklima surekli lost dizisi geliyor..

Doha’nin en guzel yeri serin havalimani..

bir kac resim ..

koca dünya, büyük evren, küçük beyin

insan kendisine hiç bir zaman küçük beyinli demez, bu yazı, evreni düşündüğümüzde, göreceli olarak ne kadar küçük beyinlerin içerisine kendimizi hapsettiğimiz ile ilgili..

Ankara’da evde oturmuş, çantamı hazırlamış durumdayım. 1 Ağustos sürecini yeni yeni hazmetmişken, yine yarın uçuşa hazırlanıyoruz. heyacan dorukta! Fakat geçirdiğim şu 1 ay, 7 gün, kafamdaki ufacık alanda ne evrenler döndü, ne düşünceler geçti.

ilk yazı çok uzun olamaz.. bundan sonra da resim yüklemeyi düşünüyorum.